عاسمون چقد قشنگه

ماه هم معلومه

منم که بهترم

+وقتی دوباره این این شانس رو دارم که توی کوچه پس کوچه های تهران قدم بزنم

هرکاری کنیم

یه روزی به خودمون برمیگرده

خداوندا

کمی استراحت لازمم میدانی دیگر

بالاخره هرچه باشد من یک مَردَم

جز تو پناه و عاغوشی ندارم

عارام بخش قلبم باش عزیزترینم...

زندگی صحنهٔ یکتای هنرمندی ماست،

هرکسی نغمهٔ خود خواند و از صحنه رود،

صحنه پیوسته بجاست،

خرّم آن نغمه که مردم بسپارند به یاد